[The Package]
[อียอนฮี]
[จองยงฮวา]
- [ฮาชีอึน] - [ชเวอูชิก]
- [รยูซึงซู] - [พัคยูนา]
- [อีจีฮยอน] - [จองกยูซู]
[ยุนพัค]
จะใช้ชีวิตต่อยังไงดีนะ
[อยู่หรือตาย]
เกอเธ่เคยกล่าวไว้ว่า
- [อยู่หรือตาย] - "ชีวิต ไม่ใช่ความเร็วแต่เป็นทิศทางต่างหาก"
คานธีก็เคยกล่าวไว้ว่า
"หากใช้ชีวิตผิดทาง ความเร็วก็ไม่มีประโยชน์อะไร"
คำตอบของชีวิตอาจอยู่ในทิศทางต้องห้าม
แต่ฉัน...จะหามันเจอมั้ยนะ
[ห้ามปีน หากถูกจับได้จะถูกลงโทษสถานหนัก]
ผมเจอผู้หญิงแล้ว
แล้วตัวผมก็เริ่มเหมือนมีไข้ตั้งแต่วันนั้น
อุณหภูมิ 36 องศา ปกติดีค่ะ
ขอบคุณครับ
อุณหภูมิตอนที่ความรักเริ่มผลิบาน
อยู่ที่ 36.5 องศา
[ถ้าไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ]
สวัสดีครับ ผมพนักงานใหม่ชื่อว่า ซันมารู ครับ
ผมจะตั้งใจทำงานเต็มที่ จนทุกคนคิดว่าผมบ้า...
ผมจะทำสุดความสามารถเลยครับ
เป้าหมายหลักของบริษัทก็คือ...
เป้าหมายที่เราต้องทำให้สำเร็จก็คือ...
ถ้าเราทำเต็มที่ในสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้อง...
ผมรู้สึกเหมือนกลับมาเป็นไข้อีกครั้ง
ไม่มีไข้ค่ะ ปกติดีทุกอย่างค่ะ
อุณหภูมิของผมจะอยู่ที่ 36.5 องศาเสมอ
ผมรักคุณ เรามาคบกันเถอะ
ผมฝึกพูดประโยคนี้มาไม่ต่ำกว่าพันครั้ง
รักผมมั้ยครับ
ช่วยพูดอีกครั้ง...
ได้มั้ยคะ
อยู่ดีๆ อาการไข้ที่เคยเป็นก็หายเป็นปลิดทิ้ง
ความรักที่ไม่มีวันเปลี่ยนจนกว่าผมจะตาย
อุณหภูมิของมันอยู่ที่ 36.5 องศาเสมอ
ผมไม่ใช่คนแบบนั้นจริงๆ นะ
เพื่อนฝากซื้อน่ะ
เพื่อนฉันก็ฝากฉันซื้อเหมือนกัน
คุณลูกค้า
อันนี้คือไซซ์ใหญ่สุด
เพื่อนของฉัน...ชอบแบบใหญ่ๆ น่ะค่ะ
เดี๋ยวก่อน
โซโซ เดี๋ยวก่อนสิ
เดี๋ยวก่อน อย่า...
ขอให้สนุกนะครับ
- ไม่ซื้อแล้วเหรอคะ - ครับ
ไหนบอกว่าเพื่อฝากซื้อไงคะ
ก็ใช่ครับ แต่ผมไม่ซื้อแล้วครับ
คุณซันมารู
จะไปไหนเหรอคะ
ไม่ได้ไปไหนครับ
ฝั่งนั้นมีสตรีตบาร์อยู่ที่นึง
ถ้าเดินขึ้นไปอีก ก็จะเจอสตรีตบาร์ที่ดูเร่าร้อนกว่าเดิม
อาจจะมีแบบที่คุณชอบก็ได้นะคะ
ผมไม่ได้เป็นคนที่ชอบอะไรอย่างนั้นนะครับ
ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คะ
ฉันบอกแล้วไงคะว่าที่ฝรั่งเศส เป็นประเทศที่เปิดรับรสนิยมของทุกคน
แต่ผม...ไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้นจริงๆ ครับ
ถ้างั้นก็กลับโรงแรมเถอะค่ะ
มีนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่หลายคนโดนต้มตุ๋นแถวนี้
ครับ
ราตรีสวัสดิ์นะครับ
- ไม่ใช่ทางนั้นค่ะ - อ๋อครับ
ทางนั้นก็ไม่ใช่ค่ะ
อ๋อครับ
- ไฟแดงอยู่ค่ะ - อ๋อครับ
ยุนโซโซ
"โซโซ" แปลว่าอะไรเหรอครับ
ไฟเขียวแล้วค่ะ
คุณอยากไปแม่น้ำเซนมั้ยคะ
วิวกลางคืนสวยมากเลยนะคะ
เคยดูเรื่อง "The Lovers on the Bridge" มั้ยคะ
อยากไปที่นั่นมั้ยคะ
ตอนนี้เหรอครับ
ใช่ค่ะ
สองต่อสองเหรอครับ
ใช่ค่ะ
เจอกันที่สนามบินพรุ่งนี้นะ
ฉันจะรอเธอที่นั่น
ก็ได้ งั้นไปกันเลย
ไปกันเลย
ทางนี้ค่ะ
อ๋อครับ
สถานที่ที่แปลกตา
ผู้หญิงที่แปลกหน้า
และคำชวนที่ดูแปลกๆ
เรื่องแปลกๆ ที่คุณจะได้เจอระหว่างที่ท่องเที่ยว
ฉันคิดแค่ 30 ยูโรค่ะ
อะไรนะครับ
คุณขอเงินผมเหรอ
ทัวร์กลางคืนจะคิด ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมคนละ 30 ยูโรค่ะ
จะจ่ายตอนนี้หรือจ่ายพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ
- คุณจะบอกว่า... - คิดเป็นเงินเกาหลีคือ 39,000 วอนค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มีเพียงแค่สองสะพานเท่านั้นที่ข้ามผ่านแม่น้ำเซน
จนถึงช่วงกลางศตวรรษที่ 16
แต่เพราะสะพานมันเก่าแล้วคนก็ใช้เยอะมาก
พวกเขาก็เลยสร้างสะพานปงต์เนิฟขึ้นมา
คำว่า "ปงต์" ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ขา"
ส่วนคำว่า "เนิฟ" แปลว่า "ใหม่"
แปลตรงตัวก็คือ "สะพานใหม่"
แต่ตอนนี้มันคือสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในปารีสเลยค่ะ
ตรงนี้ใช่มั้ยครับ
คะ
ที่ที่พระเอกนางเอกในเรื่อง
"The Lovers on the Bridge" เคยมายืน
ใช่ค่ะ มันคือที่นี่ค่ะ
ว้าว
รู้สึกอ้างว้างจังเลยนะครับ
ฉันไม่เคยได้ยินใครมาที่นี่แล้วพูดแบบนั้นเลยนะ
ส่วนใหญ่ผู้คนที่มามักจะพูดว่า "สวย" กันทั้งนั้น
ก็มันเป็นหนังเศร้านี่ครับ
พระเอกเป็นคนจรจัด
ส่วนผู้หญิง...
จิตรกรที่ค่อยๆ สูญเสียการมองเห็น
นั่นสิคะ
แล้วพวกเขาก็มีความรัก ที่ตัวเองไม่สามารถรับมือได้
ไม่มีใครเลือกที่จะมีความรัก เท่าที่ตัวเองรับมือได้หรอกครับ
ก็จริงค่ะ
เพราะเราทุกคนต่างก็เริ่มต้น โดยไม่รู้ว่ามันจะจบอย่างโหดร้ายแค่ไหน
คุณจำบทพูดสุดท้ายของเรื่องนี้ได้มั้ยครับ
"ไม่มีใครเคยสอนวิธีบอกลาฉันเลยสักคน"
เราคุยกันถูกคอมาก
ผมอยากนั่งคุยกับเธอทั้งคืนจัง
คุยกับฉันสิ
ฉันบอกว่าให้คุยกับฉันไง!
อยากลงไปดูตรงแม่น้ำมั้ยคะ
ได้ครับ
แม่น้ำเซน เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านปารีสและเมืองรูอ็อง
และไหลออกไปทางช่องแคบอังกฤษ
ความยาวทั้งหมด 776 กิโลเมตร
มีความลึกโดยเฉลี่ยคือแปดเมตร
แค่ปารีสเมืองเดียว ก็มีสะพานทั้งหมด 37 แห่งแล้วค่ะ
ส่วนใหญ่สร้างเพื่อให้น้ำไหลตรงไปลงแม่น้ำ
นักท่องเที่ยวที่มาปารีส มักจะถ่ายให้เห็นสะพานนี้เป็นฉากหลังค่ะ
ตรงนี้คือจุดถ่ายรูปค่ะ เดี๋ยวฉันถ่ายให้ค่ะ
- แต่ผมอาย... - ไปยืนเถอะค่ะ
- เอามาเลยค่ะ - ขอบคุณครับ
ขอมือถือด้วยค่ะ
นี่ครับ
ใช้ยังไง...อ๋อ ได้แล้ว
พร้อมนะคะ
ปกติคุณไม่ได้ตั้งท่าแบบนี้นี่คะ
ใช่ครับ
แล้วทำไมคุณถึงทำท่าแบบนั้นล่ะคะ
ขอโทษทีครับ
ยิ้มแบบเมื่อกี้ก็พอค่ะ น่าจะดีกว่า
[ยูโรไบค์ ทัวร์]
ทำไมถึงยังไม่เลิกงานอีกล่ะ
หัวหน้าคะ พอดีฉันมีงานต้องเคลียร์น่ะค่ะ
แหม พรุ่งนี้จะไปพักร้อนอยู่แล้วนะ
รีบกลับบ้านเถอะ
กลับก่อนนะจ๊ะ
หัวก็ดี มารยาทก็งาม บ้านก็รวย
อยากจะคลั่งตายจริงๆ เลย
- แม้แต่เงายังดูดีเลยอะ คิดดู - เขาฉลาดมากเลยเหรอ
เขาสอบหมอไม่ติดไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย เพราะพ่อของเขา เป็นผอ. โรงพยาบาล
เขาก็เลยดื้อไม่ไปเรียนหมอ
แล้วซิ่วออกมาก่อนเรียนจบ จนได้กลายเป็นดีไซเนอร์ต่างหาก
- โรงพยาบาลใหญ่ด้วยนะ - จริงเหรอ
- นี่ รู้มั้ยว่าเราเรียกคนแบบนั้นว่าอะไร - อะไรเหรอ
ผู้ชายที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับชีวิตของเรา
ไปก่อนนะยะ
เขาว่ากันว่าน้ำประปาที่ฝรั่งเศส มีหินปูนเยอะมาก
อะไรนะคะ
เขาว่ามันไม่ดีกับผิวน่ะครับ
อ๋อค่ะ
เอาไปใช้สิครับ ถือว่าเป็นของขวัญจากผม
ดีจริงๆ
ทำอะไรอยู่เหรอ
ตกใจหมดเลย
นี่เธอ
ทำไม
ช่วยเอามันออกหน่อยได้มั้ย
ใกล้เสร็จแล้ว
ให้ตายสิ
นายรู้มั้ยว่าฉันรู้ได้ยังไงว่าผู้ชายคนนั้นมีเมียน้อย
มันจะได้ผลเหรอ
ได้ผลสิ
เมื่อกี้ตอนที่เรากินมื้อเย็นกันอยู่
ขอโทษที พอดีงานผมเยอะมาก ก็เลยไม่ว่างโทรหาคุณเลย
อื้อ
เข้าใจแล้วจ้ะ
มีแต่คุณคนเดียวนี่แหละที่เข้าใจผม
อะไรนะ
วิดีโอคอลเหรอ
ตอนนี้คงยังไม่ได้หรอก
จ้ะ
รู้แล้วจ้ะ ผมก็รักคุณนะ จุ๊บๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ แล้วหลังจากนั้นเขาทำยังไงต่อรู้มั้ย
หน้าไม่อายเลยจริงๆ
แล้วยัยผู้หญิงที่มากับหมอนั่นอีก
นายเห็นที่เธอแต่งหน้ามั้ย
สไตล์ของยัยนั่นโคตรประหลาดเลย คนอะไรเชยได้ขนาดนั้น
แล้วเธอต้องมาส์กมันทุกๆ สองวันเหรอ
เปล่า วันละครั้ง
แล้วจำตาลุงนั่นได้มั้ย ที่ชอบเรียกคนอื่นว่า "เจ๊" ไปทั่ว
ไร้การศึกษาจริงๆ ฉันล่ะโมโหมากเลย
- ดื่มไวน์หน่อยมั้ย - ไม่ล่ะ ขอเบียร์ดีกว่า
ส่วนผู้ชายที่มาคนเดียวก็ดูแปลกๆ นะ
ทำไมถึงได้ซื้อแพ็กเกจทัวร์มาเที่ยวคนเดียว
- เบียร์กระป๋องละเท่าไหร่นะ - หรือว่าเขาจะเป็นไอ้โรคจิต
- นี่ แค่มาคนเดียวก็กลายเป็นโรคจิตแล้วเหรอ - ก็มันจริงนี่
ถ้ามีแฟนก็ควรมากับแฟนสิ
- แปดยูโรนี่กี่วอนนะ - แปดคูณสี่สามสิบสอง บวกสาม...
ไม่รู้สิ
แพงใช่มั้ย
แล้วนายเห็นป้าที่กินยามั้ย
ฉันว่าป้าเขาต้องเป็นโรคซึมเศร้าชัวร์เลย
ป้าเขาไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมาเลย แถมยังดูเศร้าตลอดเวลาด้วย
แต่ก็ไม่แปลกใจ ถ้าฉันได้สามีที่ไร้การศึกษาแบบนั้น
ฉันก็คงจะเป็นโรคซึมเศร้าเหมือนกัน
เลิกพูดเรื่องคนอื่นสักทีได้มั้ย
ช่วยพูดเรื่องเราบ้างไม่ได้เหรอ
พูดก็ได้
เรื่องอะไร
เรื่องของเราไง
นั่งลงสิ นายอยากให้พูดไม่ใช่เหรอ
- ไม่ดื่มอะไรหน่อยเหรอ - ไม่ล่ะ
- ไหนบอกว่าอยากดื่มเบียร์ไง - บอกแล้วไงว่าไม่ดื่ม
ทำไมเปลี่ยนใจเร็วจัง เดี๋ยวฉันออกไปซื้อมาให้
ไม่ต้อง ฉันบอกให้มาคุยเรื่องของเราไง
จะคุยเรื่องอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันไปซื้อเบียร์มาให้
- เมื่อไหร่จะเลิกนิสัยแบบนี้สักที - มันเลิกกันง่ายๆ ที่ไหนล่ะ
เรานั่งดื่มเบียร์โรงแรมกันดีมั้ย
แพงจะตาย ไว้ฉันได้ดีแล้วค่อยมาดื่มกันนะ
- แต่จะลำบากไปซื้อทำไม - ก็ยังดีกว่าจ่ายเงินซื้อของแพงๆ นะ
แต่บางครั้งบรรยากาศมันก็สำคัญกว่าเงินนะ
แค่ดื่มเบียร์เอง จะใช้บรรยากาศอะไรมากมาย
จำผมได้มั้ยครับ
ที่เมื่อวาน...
ผมมาลองตัวนั้นกับตัวโน้นน่ะครับ
เมื่อวานคุณมากับแฟนใช่มั้ยคะ
ใช่ครับ จำตัวที่เธอลองใส่แต่ไม่ได้ซื้อได้มั้ยครับ
จำได้ค่ะ ที่เธอบอกว่ามันโป๊เกินไป
ใช่ครับ
แล้วไงเหรอคะ
แต่ผมว่ามันก็โอเคดี
มันดูโป๊ไปเหรอครับ
เพราะชุดพวกนี้หน้าตาของมันเน้นไปทางเซ็กซี
มากกว่าการเน้นการใช้งาน
จะเรียกว่ามันโป๊ก็ได้ค่ะ
ครับ
จะซื้อหมดเลยเหรอคะ
ขอบคุณมากเลยครับ
[เซกเย ฟาร์มาซี]
น้องเล็กยังไม่มาอีกเหรอ
มาแล้วครับ
- มีแค่นายคนเดียวหรือไง - ขอโทษครับ
แล้วจะมาขอโทษฉันทำไม
ไอ้บื้อนี่
[หัวหน้า ยูซอน]
อะไรอะ
อะไรเนี่ย
ครับ หัวหน้า ผมเองครับ
นี่ นายจะไม่มาทำงานหรือไง
แต่ผมลาตั้งแต่วันนี้นี่ครับ
อ๋อ จริงสิ นายกำลังลาพักร้อนอยู่
แล้วจะกลับมาทำงานเมื่อไหร่
อีกสิบวันครับ
อีกสิบวันเหรอ
ทำไมล่ะ
ก็ผมลาพักร้อนสิบวันน่ะครับ
ฉันรู้ว่านายลาพักร้อนอยู่
แต่นายกล้าลาจริงๆ เหรอ
ตอนนี้ผมอยู่ฝรั่งเศสครับ
อ๋อ
ฝรั่งเศสเหรอ
หมู่บ้านฝรั่งเศสที่กาพยองสินะ
ไม่ใช่ครับ ผมมาถึงปารีสเมื่อวานนี้ครับ
พนักงานใหม่ใช้วันลาทั้งหมด ไปเที่ยวฝรั่งเศสงั้นเหรอ
ปารีสเนี่ยนะ
ทำไมนายถึงได้กล้าขนาดนี้
เล่นยามาหรือไง
ไม่ใช่ครับ
งั้นนายบ้าไปแล้วใช่มั้ย
ฉันต้องมานั่งทำรายงานยอดขาย ของปีหน้าจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
นายคิดจะเอาเปรียบพวกฉันใช่มั้ย
- แต่หัวหน้าเป็นคนอนุมัติเองนะครับ - ใช่ ฉันอนุมัติเอง
แต่คุณโอยังมาทำงาน ทั้งๆ ที่เธอลาพักร้อนเลย
นายคิดว่าการทำงานมันน่าขันนักใช่มั้ย
คุณโอ...
ไปทำงานเหรอครับ
ก็ใช่น่ะสิ เจ้าโง่!
นายจะลาพักร้อนเหรอ
ในขณะที่บริษัทต้องวุ่นวายเพราะนายเนี่ยนะ
มันไม่ได้เป็นเพราะฉันสักหน่อย
ขอโทษที
มันก็จริงอยู่ ที่มันเป็นความผิดของบริษัทเอง
แม้เราจะยังไม่รู้แน่ชัด
- แต่นายก็น่าจะเข้าใจที่ฉันพูดนะ - เปล่าเลย
ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องมาอธิบายเรื่องนี้อีก
เราตกลงกันแล้วนี่ว่า จะเริ่มลาพักร้อนพรุ่งนี้ด้วยกัน
เลิกทำตัวเป็นเด็กสักทีได้มั้ย
ถึงจะเป็นความผิดบริษัท แต่นายเป็นคนเปิดโปงเรื่องนี้
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ปัญหา แต่อยู่ที่ฉันเป็นคนเปิดโปงงั้นเหรอ
ถ้านายทำพลาดนายอาจโดนไล่ออกได้เลยนะ
แล้วยังจะคิดลาพักร้อนอีกเหรอ
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
ให้ฉันกลับไปทำงานเหรอ
ให้ยกเลิกวันหยุดเพื่อกลับมาทำงานงั้นเหรอ
ให้ทำหางสั่นด้วยมั้ย
ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้ร้อนอะไรเลย
ที่นายขอลาพักร้อนก็เพื่อหนีปัญหาไม่ใช่เหรอ
หนีไปแล้วมันทำให้อะไรเปลี่ยน
แล้วฉันขอหนีไปก่อนไม่ได้เหรอ
ขอเวลาฉันไปนั่งคิด ว่าฉันควรทำยังไงต่อไปไม่ได้เหรอ
บริษัทบอกให้เราต้องคิดไปทำงานไป
แต่พอฉันยิ่งทำงาน ความคิดก็ยิ่งหายไป
ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันได้ลาพัก
ฉันก็อาจจะไม่สูญเสียความคิดของฉันไป
ถ้าเป็นพวกฉัน ต่อให้ลาพักร้อน ก็ต้องหอบงานไปทำที่คาเฟ่ใกล้ๆ
แต่นายกลับใช้วันลาจนหมด
แถมยังได้เงินเดิมตามปกติ
เห็นบริษัทโง่นักหรือไง
นายต้องส่งรายงานการผลิตแยกตามแต่ละปี และแต่ละคุณสมบัติของยาภายในวันนี้
แต่ที่นี่มันตีสองแล้วนะครับ
แต่ที่นี่มันยังสิบโมง!
แต่ว่า...
ปกติมันไม่ใช่งานของผมนี่ครับ
นายเก่งเรื่องยุ่งเรื่องชาวบ้าน จนทำให้เกิดปัญหาอยู่แล้วนี่
ถ้าไม่อยากทำก็ลาออกไปซะ
ทำครับ
ภายในวันนี้เท่านั้น
ให้ตายสิ
ผมจะตั้งใจร้องเต็มที่ครับ
ไอ้น้องเล็ก
นายตั้งใจทำงานอยู่แล้วใช่มั้ย
แต่เรื่องพวกนั้นมันไม่จำเป็นหรอก
บริษัทมันดำเนินได้ด้วยคำสองคำเท่านั้น
นายรู้มั้ย
ครับ ผมทราบครับ
นายมันจะไปรู้อะไร
ผมไม่ทราบครับ
คุณโอ
คุณโอ หัวกะทิของแผนกเรา
ค่ะ
บริษัทเราดำเนินกิจการได้ยังไง
ด้วยคำแค่สองคำค่ะ
สิ่งที่ฉันจะพูดก็คือ
"ทำให้ดีๆ"
หมอนี่มันจะได้ยินมั้ยเนี่ย
สิ่งที่ฉันจะพูดคือคำว่าอะไร
- "ทำให้ดีๆ นะ" - แต่คำที่นายต้องได้ยิน
"ทำได้ดีมาก"
ถูกต้อง
ทำให้ดีๆ ล่ะ แค่ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีๆ ก็พอ
รู้แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวพอ เรื่องอื่นช่างมันไปเลย
ได้ยินว่าเธอจบมหาลัยที่เดียวกับเขาใช่มั้ย
ใช่ค่ะ เราจบปีเดียวกันค่ะ
ดูแลให้ดีๆ ล่ะ
ถ้าน้องเล็กนอกลู่นอกทางล่ะก็
เธอต้องช่วยเขาด้วยนะ
ได้เลยค่ะ
มาตั้งใจทำงานกันนะ
ค่ะ เฮีย
ตอนนี้เราพร้อมออกเดินทางแล้ว วันนี้ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอนค่ะ
ฟังฉันนะ โซโซ ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ
มีคนมาหาเธอด้วยนะ
ใครเหรอคะ
คิดว่าใครล่ะ
คุณเป็นใคร
ผู้หญิงคนนี้ ทำงานที่นี่ใช่มั้ยครับ
แต่ผมขอถามหน่อยว่า
คุณเป็นใคร
ผมเหรอ
เธอน่าจะรู้ดีนะว่าเป็นใคร จะมาถามฉันทำไม
ตายแล้ว
เขารู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานที่นี่
แล้วเขาว่ายังไงต่อคะ
ฉันสงบสติอารมณ์เขาแล้วก็ให้เขากลับไปแล้ว
ผมเข้าใจสถานการณ์ของคุณนะ แต่ผมคงทำอะไรให้ไม่ได้หรอก
ที่ที่เธออยู่หรือเบอร์โทรของเธอ มันเป็นข้อมูลส่วนตัว
ถ้าขืนผมบอกคุณไป
ผมก็โดนจับน่ะสิ
คุณก็เลยบอกผมไม่ได้สินะ
ก็มันเป็นกฎหมายนี่ครับ
งั้นผมว่าเราคนใดคนหนึ่ง คงต้องเข้าคุกแล้วล่ะครับ
ไม่เป็นคุณที่โดนจับข้อหาเปิดเผยข้อมูล
ก็เป็นผมที่โดนจับข้อหาสร้างความเสียหาย
เขาเป็นคนไม่ฟังใครด้วยซะสิ
แล้วเขารู้จักออฟฟิศเราได้ยังไงคะ
เขาบอกว่าใครนะ เหมือนจะเป็นเพื่อนที่เคยอยู่กับพวกเธอนะ
เหมือนจะชื่อว่า อัลเคด้า หรือไม่ก็อัลญะซีเราะฮ์สักอย่าง
- อัลจีเรียเหรอคะ - ใช่เลยๆ อัลจีเรีย
ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็จำชื่อไม่เคยได้สักที
อัลจีเรียเป็นคนบอกเขาเหรอคะ
ก็เขาไปก่อเรื่องที่นั่น หล่อนก็เลยส่งเขามาให้ฉันน่ะสิ
เฮียก็รู้สถานการณ์ของฉันนี่คะ จะให้เขาจับฉันตอนนี้ไม่ได้นะคะ
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
โซโซ
แต่เธอขโมยเงินมานะ
เฮีย
- เขาออกไปตามล่าเธอแล้วนะ - เขากำลังมาที่นี่เหรอคะ
เฮียบอกเขาว่าฉันอยู่ที่นี่เหรอคะ
โซโซ ฉันไม่ได้บอกหรอก
- ดูทำเข้าๆ - เฮ้ย
บริษัทเรามีไกด์ตั้งหลายคน คุณหาเธอไม่เจอหรอก
ก็จริง ปารีสเป็นเมืองใหญ่
แต่สถานที่ท่องเที่ยวมันก็มีอยู่แค่ไม่กี่ที่
คิดว่ามีที่อื่นที่ไกด์จะไปอีกเหรอ
ดูไอ้นักเลงนี่ กล้าดียังไงมาตบไหล่ฉัน
ฉลาดดีแฮะ
เฮียปล่อยให้เขาถ่ายรูปตารางทริปได้ยังไง
ขอฉันแนะนำเธอในฐานเจ้านาย
และพี่ชายหน่อยนะ
เธอเข้ามอบตัวเถอะ
วิ่งหนีไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอกนะ
ฉันไม่ได้หนีสักหน่อย แค่พยายามเลี่ยงต่างหาก
เลิกเขียนละครแล้วปล่อย ให้มันเป็นไปเถอะนะ โซโซ
มันใกล้จะจบแล้วค่ะ อีกแค่หกเดือนเท่านั้น
แค่นี้นะคะ
หลับฝันดีมั้ยคะ
ทานข้าวเช้าหรือยังคะ
ทำไมห้องมันถึงได้หนาวขนาดนี้
หนาวเหรอคะ
โรงแรมห้าดาวอะไร ทำไมถึงหนาวแบบนี้
นี่พวกเขายังไม่ลงมาอีกเหรอ
ก็มันยังไม่ถึงแปดโมงเลยนี่คะ
ยัยเจ๊จอมอึมาสายอีกแล้วนะ
เราสายแล้วนะ
ใกล้เสร็จแล้ว
เลิกทาได้แล้ว
ถ้าผู้ชายไม่ดูแลผิวตั้งแต่ตอนนี้ มันก็ไม่ทันแล้วนะ
ยัยผู้หญิงคนนั้นเป็นคนบอกใช่มั้ย
คือว่า...
ฉันไม่ได้หึงหรอกนะ
นี่เจ๊ไกด์
เลิกเรียกเธอว่าเจ๊สักทีเถอะค่ะ
เรานัดกันแปดโมงไม่ใช่หรือไง โทรไปที่ห้องพวกเขาสิ
ยังสายไม่ถึงหนึ่งนาทีเลยค่ะ รออีกนึดนึงนะคะ
จะหนึ่งนาทีหรือหนึ่งชั่วโมง ก็ถือว่าสายเหมือนกันนั่นแหละ
มาเที่ยวกับทัวร์ ก็ควรมีมารยาทบ้างสิ
เรามารอตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่งแล้วนะ
ไม่เห็นเหรอว่าทุกคนกำลังรอกันอยู่
พวกผมรอได้ครับ
รอได้บ้าอะไรล่ะ
ชักจะเกินไปแล้วนะคะ คุณลุง
พวกเขามาแล้วค่ะ
ขอโทษด้วยครับ
ขอกุญแจคืนด้วยค่ะ เดี๋ยวฉันจะเช็กเอาต์ให้ค่ะ
ผมลืมไว้ในห้อง...ล้อเล่นน่ะครับ
มาเที่ยวกับทัวร์แบบนี้ คุณไม่ควรลงมาสายนะ
- ขอโทษด้วยครับ - เรามารอตั้งแต่เจ็ดโมงแล้ว
เจ็ดโมงครึ่งค่ะ
เอ่อ ขอโทษจริงๆ ครับ
ว่าแต่นี่คุณ...
- เป็นคนซื้อชุดนี้เองเหรอครับ - ถามทำไม
ผมอยากได้ชุดนี้มากเลย แต่มันราคาแพงมากจนซื้อไม่ไหว
แพงเหรอ ชุดนี้เนี่ยนะ
ลูกของฉันเป็นคนซื้อให้
โอ้โห คุณเลี้ยงลูกมาดีมากเลยนะครับ
- มันแพงมากเลยนะ - ลูกสาวซื้อให้น่ะค่ะ
ลูกสาวนี่แหละดีที่สุดแล้ว สมกับที่เป็นลูกสาว
ขนาดลดราคาแล้วก็ยังหลายแสนเลยนะครับ
ตัวนี้ลูกชายซื้อให้
ตัวไหนครับ โอ้โห คุณใส่ยี่ห้อฮิมาลายาเลยเหรอเนี่ย
ทำไมต้องซื้อชุดแพงๆ มาให้ฉันด้วยก็ไม่รู้
วันนี้เราจะไปที่ย่านมงต์มาตร์กัน
ถึงจะแค่เดินขึ้นเนินเขา
ก็ต้องใส่ชุดนี้ไว้แหละครับ ต้องแบบนี้สิ
ไปขึ้นรถกันเถอะค่ะ
ขอโทษที่มาสายนะครับ เดี๋ยวตอนที่ไปถึงจุดหมาย
ผมขอเลี้ยงเครื่องดื่มทุกคนแล้วกันนะครับ
รีบไปกันเถอะครับ
ชุดพวกนั้นมันตกรุ่นจะตาย สมัยนี้ไม่มีใครเขาใส่กันแล้ว
การเจรจามันก็งี้แหละ บางทีก็ต้องชมไปงั้น
ไม่ต้องๆ ฉันชอบใส่แบบนี้
พ่อหนุ่มนี่เขาช่างรู้ดีจริงๆ
เห็นมั้ยล่ะ วิธีที่เขาใช้ประจบคนอื่น
วิธีนี้แหละที่เขาใช้เต๊าะสาว
เธอบอกว่าไม่ชอบขี้หน้าเขา แต่กลับจ้องไม่เลิกเลยนะ
เขาถึงว่ากันว่ายิ่งเกลียดก็ยิ่งเห็น
อยากบ้าตายจริงๆ เขารู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานที่นี่
เขาเป็นคนไม่ฟังใครด้วยซะสิ
วันนี้เราจะไปที่ย่านมงต์มาตร์
ทานมื้อเที่ยง แล้วก็ไปที่โอแวร์ซูร์ฮวซ
และจะไปถึงวิหารมงแซ็งมีแชลตอนเย็นค่ะ
วันสุดท้ายเราจะกลับมาที่ปารีส และตามเก็บที่ที่เมื่อวานเราไม่ได้ไปกันค่ะ
ทุกคนเห็นหอไอเฟลข้างหน้านี้มั้ยคะ
ถึงแม้ตอนนี้จะเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงระดับโลก แต่ตอนแรกมันถูกประณามหนักมาก
ศิลปินหลายคนต่างประณามว่า มันเป็นแค่เศษเหล็ก
ที่จะเข้ามาบดบังความงดงามของปารีส
โดยเฉพาะโมปัสซังต์ ผู้เขียน นิยายเรื่อง "อูนวีย์" ที่คัดค้านเรื่องนี้มาก
แต่สุดท้ายเขาก็กลายมาเป็น ลูกค้าประจำของร้านอาหารแถวหอไอเฟล
หลายๆ คนก็เลยถามเขาว่า
"คุณคัดค้านขนาดนั้น ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ"
โมปัสซังต์ก็เลยตอบไปว่า
"เพราะที่นี่เป็นที่เดียวที่มองไม่เห็นหอไอเฟลไง"
ปกติคนมักจะขำเวลาฉันเล่าเรื่องนี้กันนะคะ
แต่ตอนนี้หอไอเฟลก็ได้กลายเป็น สัญลักษณ์ของปารีสไปแล้ว
ทำไมต้องเรียกมาเจอตรงนี้ด้วย เดี๋ยวคนอื่นก็สงสัยเข้าหรอก
ฉันมีเรื่องจะถามน่ะ
ว่าเธอคิดยังไงกับฉัน
อยู่ดีๆ มาถามเรื่องอะไรแบบนี้
ตอบฉันมาเถอะ
ว่าเธอคิดยังไงกับฉัน
จะคิดยังไงได้ล่ะ นายก็ดูเซ็กซีดีนะ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันดูเป็นคน...
ที่เชื่อใจได้มั้ย
นายดูน่าเชื่อถือได้แล้วก็เซ็กซีมาก
ฉัน...
คือคนซื่อตรงใช่มั้ย
เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า
อื้อ
นายเป็นคนที่ซื่อตรง
แล้วก็เชื่อใจได้
เธอจะอยู่เคียงข้างฉัน
ตลอดไปมั้ย
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
ก็ได้
ฉันอยู่ข้างนายอยู่แล้ว
ฉันว่าฉันทำพลาดเข้าแล้วล่ะ
ไม่สิ
ฉันทำพลาดแล้วล่ะ
ฉันรู้สึกสงสัย ก็เลยดึงรายงานมา
บริษัทกำลังทำเรื่องที่ดูน่าสงสัยอยู่
ต้องลงแล้วค่ะ เรามาถึงแล้ว
ทางนี้ค่ะ
โอ้โห
ทางนี้นะคะ
คล้ายๆ เคเบิลคาร์ที่นัมซานทาวเวอร์เลยเนอะ
ย่านมงต์มาตร์เคยเป็นหมู่บ้านวงนอกของปารีส
แต่ถูกนำมารวมเข้ากับปารีสในปี 1870
หลังจากที่ที่นี่ถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่ยกเว้นภาษีสุรา
คนยากคนจนก็หลั่งไหลเข้ามาที่นี่
และกลายเป็นย่านสถานบันเทิงสำหรับผู้ใหญ่ไป
เช่น ร้านมูแลงรูจ ร้านมูแล็งเดอลากาแล็ต เป็นต้น
แม้แต่พวกคาบาเรต์ก็ยังคงคึกคักมาจนถึงตอนนี้
ในยุคศตวรรษที่ 19 ทั้งมาแน มอแน โก๊ะ เซซานและปีกัสโซ
ต่างก็เคยมารวมตัวกันที่นี่ ในฐานะศิลปินไส้แห้งเพื่อวาดและขายผลงาน
ทำให้ที่นี่ยังอยู่ได้มาจนถึงทุกวันนี้
บรรดาศิลปินรุ่นใหม่ก็ยังคงมานั่งวาดภาพที่นี่
ซึ่งถึงแม้เวลาจะผ่านไปแต่ที่นี่ก็ยังเหมือนเดิม
และกลายมาเป็นถนนแห่งศิลปะค่ะ
ส่วนที่ทุกคนเห็นกันอยู่นี้คือโบส์คาทอลิกที่มีชื่อว่า "มหาวิหารซาเครเกอร์"
ที่นี่ถูกสร้างขึ้นเพื่อไว้อาลัยให้กับ ผู้ที่ต้องสังเวยชีวิตในเหตุการณ์คอมมูนปารีส
ที่นี่ดูต่างจากโบสถ์คาทอลิกที่อื่นใช่มั้ยคะ
ที่นี่ถูกสร้างโดยใช้ศิลปะแบบไบเซนไทน์
ที่เอาแนวคิดมาจาก สุเหร่าโซเฟียในอิสตันบุล ตุรกีค่ะ
มาต่อกันที่ด้านนี้ค่ะ
ที่นี่คือจุดชมวิวที่สามารถมองเห็นปารีสได้ทั้งเมือง
วิวเหมือนกับที่นัมซานทาวเวอร์เป๊ะเลย
นั่นสิคะ
เราน่าจะนั่งตรงนี้แล้วก็ปิ้งหมูกินกับโซจูไปด้วยนะ
เสียดายจัง
เราจะให้เวลาอิสระทุกคน และกลับมาเจอกันที่นี่อีกชั่วโมงนึงนะคะ
แต่ต้องระวังพาสปอร์ต กระเป๋าตัง มือถือและกล้องด้วยนะคะ
ถ้ามีคนขายของมาคุยด้วย ห้ามตอบโต้พวกเขานะคะ
เจอกันอีกชั่วโมงนึงนะคะ
- จ้ะ - ครับ
ไม่ไปเดินชมเหรอคะ
ที่นี่มีตรงไหนที่ใช้ไวไฟได้มั้ยครับ
ที่ร้านกาแฟน่าจะใช้ได้นะคะ
จะทำงานเหรอคะ
ใช่ครับ
แต่คุณมาเที่ยวทั้งทีนะคะ
การพักผ่อนก็ต้องใช้ความกล้าเหมือนกัน ไม่งั้นคุณได้พังทั้งงาน พังทั้งทริปแน่ๆ
พอดีมีงานด่วนที่ต้องจัดการน่ะครับ
กลับมาให้ตรงเวลาด้วยนะคะ
ครับ ขอบคุณครับ
ช่วยวาดฉันตั้งแต่เอวขึ้นไปนะ
- โอเคมั้ย - โอเค
ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ที่เกาหลีก็มีเยอะแยะไป
ก็เขาเป็นจิตรกรฝรั่งเศสนี่นา
ภาพวาดมันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ
รีบไปหาของอร่อยๆ กินกันดีกว่า
- พอเถอะค่ะ - จะให้ผมพออะไร
ฉันอยากให้รูปวาดออกมาสวยๆ
อายุปูนนี้แล้วยังจะเอาอะไรมาสวยอีก
ขอฉันโลภบ้างไม่ได้เหรอ
ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยโลภเลยสักครั้ง
ให้ตายสิ
ทำไมฝนต้องตกลงมาตอนนี้ด้วย
นั่นน่ะสิ ตกไปทั่วเลย
ถ้าได้แต่งงานในที่แบบนี้คงดีสุดๆ ไปเลยเนอะ
เราจัดงานตรงนั้น
แล้วก็ให้แขกเหรื่อดื่มชากาแฟที่คาเฟ่
แบบนั้นมันแพงจะตายไป แค่เช่าคาเฟ่ร้านนึงก็สิบล้านวอนแล้วนะ
สอง สี่ หก แปด โห มีตั้งกี่ร้านเนี่ย
ช่างเถอะ
เป็นอะไรอีกล่ะ
ไว้วันหลังฉันหาเงินได้เยอะๆ ค่อยมาจัดงานสวยๆ ก็ได้นี่
ช่างเถอะ ไปนั่งคาเฟ่กันเถอะ
ทำไม ปวดอึอีกแล้วเหรอ
- อือ - ทนไม่ไหวอีกแล้วเหรอ
ฉันล่ะอยากจะตายจริงๆ
คิดถึงสิ
คุณก็รู้ว่าผมคิดถึงคุณมากแค่ไหน
ตอนนี้ผมยังวิดีโอคอลไม่ได้
ไม่ใช่ๆ ผมอยู่กับคนอื่นด้วย เสียงมันดังน่ะ
แน่นอนจ้ะ ผมนั่งคิดถึงแต่คุณทั้งวันเลยนะ
ผมก็รักคุณนะ
อยู่ดีๆ ฝนก็ตกลงมาซะงั้น
น่าจะตายเพื่อเธอไปเลยนะ
แหม ความรักมันก็เหมือนธุรกิจนั่นแหละ
จริงๆ เลย
หัวหน้าที่รัก ขอฉันใช้ บัตรเครดิตชอปปิงหน่อยสิคะ
นี่เธอยังต้องซื้ออะไรอีก
เอ้า ซื้อไปเลย ซื้อมาให้หมดเลย
นี่จ้ะ
- รูดให้เต็มที่ไปเลยนะ - ได้เลยค่ะ
ฉันรักคุณนะ
คุณคือคนเกาหลีใช่มั้ยครับ
รู้จักผู้หญิงคนนี้มั้ยครับ
เธอเป็นไกด์คนเกาหลี
- ไม่แน่ใจค่ะ - ไม่รู้จักครับ
คุณคือคนเกาหลีใช่มั้ยครับ
คุณรู้จักผู้หญิงคนนี้มั้ยครับ เธอเป็นไกด์คนเกาหลี
รู้จักเธอเหรอครับ
อยากบ้าตายจริงๆ
เขารู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานที่นี่
เฮียก็รู้สถานการณ์ของฉันนี่คะ
จะให้เขาจับฉันตอนนี้ไม่ได้นะคะ
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
คุณรู้จักเธอใช่มั้ย
ถ้าคุณบอกผม ผมจะให้เงินรางวัลคุณ
ว่าไงครับ
ขอโทษด้วยครับ
ขอบคุณครับ
- คุณคือคนเกาหลีใช่มั้ยครับ - ใช่ค่ะ
คุณเคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อนมั้ยครับ
ขอบคุณครับ
- คุณคือคนเกาหลีหรือเปล่าครับ - ใช่ค่ะ
เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มั้ยครับ
เธอเป็นไกด์คนเกาหลี
ไม่เคยเห็นเลยครับ
ไกด์ยุน!
คุณอยู่เฉยๆ ก่อน
คุณทำอะไรของคุณเนี่ย
- ขอฉันอยู่ท่านี้แป๊บนึงนะคะ - ครับ
ผมก็ขอแป๊บนึง
ขอโทษนะคะ ขอแป๊บนึงนะคะ
อย่าเพิ่งสิคะ ฉันขอล่ะ
หัวใจของคนเรา เต้นได้เร็วถึงเพียงนี้เลยเหรอเนี่ย
เขาไปแล้วครับ
พอดีผมเห็นมีคนมาตามหาคุณ
ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ
ขอบคุณค่ะ
แล้วก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ
ไปรวมตัวกับคนอื่นกันเถอะค่ะ
ขอโทษทีนะๆ
แล้วไกด์หายไปไหนซะล่ะ
เดี๋ยวเธอก็มา
เธอหนีไปเพราะเราไม่ได้ให้ทิปเธอหรือเปล่า
- ฉันเคยได้ยินข่าวแบบนี้บ่อยๆ นะ - แหม
พอได้แล้วค่ะ
ทำไมคุณถึงเอาแต่สั่งห้ามผมตลอดเลย
ผมทำอะไรผิดตรงไหน
ขอบคุณครับ
ขอโทษนะครับ
ไม่ใช่คนเกาหลีสินะ
ลาก่อนครับ
ช่วยมาเจอฉันที่หน้ารถรางทีค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ
ทางนี้ค่ะ
ขึ้นได้เลยค่ะ เชิญค่ะ
เร่งเท้าหน่อยค่ะ
ขึ้นได้เลยค่ะ
รีบๆ หน่อยค่ะ
ขอโทษนะคะ เชิญขึ้นได้เลยค่ะ
ให้ตายสิวะ
ได้ชมกันแบบจุใจแล้วใช่มั้ยคะ
เดี๋ยวเราจะทานมื้อเที่ยง แล้วไปต่อกันที่โอแวร์ซูร์ฮวซ
เอ๊ะ นั่นมันคนญี่ปุ่นเมื่อกี้นี้นี่นา
จริงด้วย
ค่ะ เราจะไปต่อกันที่โอแวร์ซูร์ฮวซ
ได้ยินว่าเป็นหลุมฝังศพของใครสักคนใช่มั้ย
ใช่ค่ะ ที่โอแวร์ซูร์ฮวซ...
ที่นั่นมี...
ที่นั่นมีหลุมฝัวศพของแวนโก๊ะ จิตรกรจากเนเธอร์แลนด์ครับ
แล้วทำไมจิตรกรเนเธอร์แลนด์ ถึงมาฝังศพที่ฝรั่งเศสล่ะ
ตอนแรกโก๊ะก็ทำงานเป็นพนักงานบริษัท แต่ผมจำชื่อบริษัทไม่ได้
เขาเคยทำงานที่แกลเลอรี กูปีร์ ซีที่ตั้งอยู่ที่กรุงเฮก
แล้วเขาก็ถูกย้ายให้มาประจำที่ฝรั่งเศส
หลังจากนั้นเขาก็ลาออกแล้วก็กลายมาเป็นจิตรกร
การใช้ชีวิตมันยากลำบากจะตาย ทำไมถึงลาออกจากงานแบบนั้น โง่จริงๆ
- แล้วจะมาเหวี่ยงหนูทำไมล่ะคะ - แล้วเราจะไปหลุมฝังศพเขาทำไม
- คุณโซโซ - คะ
เรามาถึงแล้วครับ
ค่ะ
ช่วยเร่งเท้ากันหน่อยนะคะ
ทำไมล่ะครับ
ขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้เราไปทานมื้อเที่ยงสายแล้ว
รีบกันหน่อยค่ะ
ทำไมล่ะ
- เร็วๆ เข้าค่ะ - เราจะไปที่ไหนเนี่ย เจ๊ไกด์!
ฉันไม่ได้หนีสักหน่อย แค่พยายามเลี่ยงต่างหาก
ขอโทษนะคะ ขอแป๊บนึงนะคะ
ชีวิตคนเราอยู่ที่ทิศทาง ไม่ใช่ความเร็ว
แต่เวลาที่จะให้เราได้คิด ก่อนตัดสินใจมันช่างสั้นเหลือเกิน
- เฮ้อ - ขอโทษทีนะคะ
ปิดประตูเลยค่ะ ออกรถได้เลย
เดี๋ยวสิวะ
นายเก่งเรื่องยุ่งเรื่องชาวบ้าน จนทำให้เกิดปัญหาอยู่แล้วนี่
ถ้าไม่อยากทำก็ลาออกไปซะ
รถบัสคันนั้นดูคุ้นๆ แฮะ
เฮ้ย! รอผมด้วยสิ!
บอกว่าให้หยุดไง!
เฮ้ย!
รอก่อน!
หยุดรถ! ผมยังไม่ได้ขึ้นรถเลยนะ
เดี๋ยวสิ รอผมด้วย!
รอด้วย!
เหยียบคันเร่งไปเลยค่ะ
- เร็วอีกค่ะ - นี่มันอะไรกันเนี่ย
นี่มันทริปชมวิวหรือไงเนี่ย
- รอด้วย! - ให้ตายสิ
อย่าทิ้งผมเอาไว้สิ
ไอ้นี่ไม่ใช่คนญี่ปุ่นนี่หว่า
เฮ้ย ไอ้สารเลว!
รอผมด้วย!
ขอผมไปด้วยสิ!
- ไอ้ลูกหมา! - หยุดก่อน!
- เฮ้ย - ขอไปด้วยคนสิ!
ทุกคนเห็นรูปปั้นโลหะบนยอดโบสถ์มั้ยคะ
มันคือรูปปั้นของอัครทูตสวรรค์มีแชลค่ะ
ผลงานที่งดงามที่สุดที่เกิดจากอภินิหารของเทพ
กับความเชื่อของมนุษย์
ก็คือ วิหารมงแซงมีแชลนั่นเองค่ะ
นี่ค่ะ "เข็มขัดพรหมจรรย์"
แต่ห้ามคิดลองใส่เด็ดขาดเลยนะคะ เพราะว่ามันไม่มีกุญแจ
ให้ตายสิวะ คุณโซโซ!
- นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย - ช่วยผมด้วย
- โซโซ ทุกอย่างโอเคดีใช่มั้ย - มันจะโอเคได้ยังไงคะ
ไปที่ไหนเป็นต้องเกิดเรื่องทุกที่ ต้องมาคอยแก้ไม่จบไม่สิ้น
ไม่ต้องโทรมาแล้วนะคะ แค่นี้นะ
ตอนนี้เธอใช้ชีวิตด้วยรอยยิ้มหรือหยาดน้ำตา
อย่างน้อยก็ขอให้ผมได้เห็นกับตาตัวเองก่อน
ฉันต่างหากที่หนีออกมาเอง
ฉันพยายามหนีออกไปให้ไกลจากเขามากที่สุด
ฉันหนีไปให้ไกลที่สุด เท่าที่ฉันจะลืมเรื่องเขาได้
ผมมาแล้วนะ
คุณร้องไห้เสร็จแล้วใช่มั้ย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย